ΣΥΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ [ ΑΡΓΥΡΕΛΙΑ-Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ]

ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ

Loading...
ΜΟΝΟ Ο ΣΟΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΟΙ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΩ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΕΡΗΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ. " ΖΗΝΩΝ"

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

KYTIO ΠΑΡΑΠΟΝΩΝ


Ενα ποίημα απο την:
ΑΡ.ΠΑ σε  περισυλλογή του Παναγιώτη Βασιλείου Αργυρόπουλου




Πήρα τη βίβλο στα χέρια μου
να περιδιαβώ λίγο τις αιώνιες αλήθειες Σου
να περπατήσω τα δύσβατα κοσμογονικά μονοπάτια Σου
και σκάλωσε η ματιά μου σε μια φράση αγκάθι, <<το κατ’ εικόνα και ομοίωσιν>>.
Δηλαδή αυτό που βλέπω κάθε μέρα στον κουρασμένο καθρέφτη μου
Είναι η δική Σου τελειότητα;

Κι οι πρώτες αυλακιές που περιμετρούν το εφήμερό μου χαμόγελο
Είναι αντικατοπτρισμοί του δικού Σου αιώνιου;
Σε ποιους πόνους είσαι ευάλωτος Κύριε εσύ
Και με τι φάρμακο τους σκοτώνεις;
Και το κυριότερο, ανέχεσαι να σε εκμηδενίζουν σκουλήκια
Που σε όλη σου τη ζωή τα πατούσες;
Εμένα γιατί με ανάγκασες σε τέτοια ταπείνωση;
Μήπως ν’ αφήσω το κατ’ εικόνα και να πιάσω το καθ’ ομοίωσιν;
Και πώς να Σου μοιάσω Κύριε φορτωμένος με τέτοια διλήμματα;
Απ’ την μια η αρετή με φουστάνι εγκράτειας
Να μετράει ταπεινώσεις σε πανέρι ελπίδας αιώνιου.
Απ’ την άλλη η κακία να κερνάει τρυφηλότητα
Σε κρύσταλλα εξαρτημένης εξέγερσης.
Και στη μέση εγώ και πιο εκεί η αναποφασιστικότητα μου
Και ακόμα πιο εκεί ο χρόνος νε μετράει το χρόνο μου.
Ήθελες να με σώσεις; Ας χάραζες τον αγώνα μου μονόδρομο.
Τι μου παραδίνεις το χάρτη σου με τέτοια σύνθετη ρυμοτόμηση
Και με αφήνεις αφέντη του χαμού μου;
Το δικαίωμα επιλογής μας διώχνει μακρυά σου Κύριε!
Η ευκολία δυστυχώς με κερδίζει και μετά με συνθλίβει.
Πελαγώνει η αναξιότητα μου μπρος σε τέτοιες αρμοδιότητες.
Εδώ μ΄ άφησες Εσύ ανολοκλήρωτο, εγώ πως θες να τα καταφέρω;
Εσύ είπες και έγινε. Ελάλησες και επραγματώθη.

Εγώ γιατί να φτύνω αίμα και να μένω μετεξεταστέος της αγάπη σου;
‘Άσε λίγο το θρόνο σου Κύριε! ‘Αλλωστε ποιος να στον πάρει;
Κι αν το έκανες μια φορά, ξανακάν’ το.
Να δεις τι δυσπρόσιτα φαντάζουν τα ουράνια σου
Απ’ την ισόγεια κατοικία μου.
Αυτοεκθρονίσου για χάρη μου Κύριε. Αξίζει τον κόπο!

Είναι κρίμα να μείνεις μονάχος σου σε έναν κόσμο απέραντο.


Ο Παναγιώτης Αργυρόπουλος το 1967 γεννήθηκε στον Πύργο Τριφυλίας στη Μεσσηνία. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και σήμερα εργάζεται ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση στο νομό Θεσσαλονίκης. Έχει εκπονήσει μελέτες λαογραφικού και ιστορικού περιεχομένου και έχει κάνει εισηγήσεις για θέματα σχετικά με την ποίηση.

Ποιητικές συλλογές:
«ΑΡ.ΠΑ. σε περισυλλογή», εκδ. Χριστοδουλίδη, Θεσσαλονίκη, 2001
«Εκκωφαντική σιωπή», εκδ. University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2004
«Ασυγκράτητα που είναι τα όνειρα όταν μεθύσουν» (χαϊκού), εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2007

Δεν υπάρχουν σχόλια: